| |
 |
Megillat Orpa (Joodse boekrol over Orpa)
Religie | overdenkingen
|
13 Januari 2012 | 21:29:39
|
|
Gisteren hoorde ik een bijzondere uitleg over het verhaal van Naomi, Ruth en Orpa, die ik graag door wil geven.
De meesten kennen dit verhaal uit de bijbel. De Joodse Elimelech emigreerde met zijn vrouw Naomi en zijn zonen Machlon en Chiljon vanwege voedselschaarste naar het heidense Moab.
De Moabieten zijn genoemd naar hun stamvader Moab, die een zoon was van Lot en de dochter van Lot.
De Joodse boekrol behoort niet tot de bijbel maar wordt wel als een betrouwbaar historisch geschrift gezien. Ruth en Orpa zijn zussen, dochters van de Moabitische koning Eglon. Van deze koning wordt gezegd dat hij de god Kemos diende. Ruth wordt beschreven als iemand die de zelfbeheersing van een hinde heeft. Orpa wordt koppig als een kameel genoemd.
De bijbel vertelt dat het gezin in Moab als vreemdeling vertoefde. Ze voelden zich vreemd in dat land.
Na het tragische overlijden van zowel vader Elimelech en de beide zonen Machlon en Chiljon is Naomi erg verdrietig en ze keert terug naar haar vaderland. Hierin zien we een beeld van het volk van de Joden dat in deze dagen terugkeert, nog onbewust van het feit dat daar een (Ver)Losser op hen wacht. De naam Naomi betekent "de lieflijke". Bij haar terugkeer noemt Naomi zich Mara (=bitterheid) om alles wat haar is overkomen. Ook dit kan worden toegepast op het Joodse volk.
Ruth en Orpa doen hun schoonmoeder uitgeleide. Ze zeggen zelfs mee te willen naar Israël. Naomi probeert hen daarvan te weerhouden. Maar Ruth is vast van plan met haar schoonmoeder mee te gaan. Ze is daarin het beeld van de gemeente van Christus die tegen het Joodse volk zegt: "uw volk is mijn volk en uw God is mijn God". Ze wordt hier a.h.w. op de edele olijfboom geënt.
Het boek Megillat Orpa vertelt ook hoe het verder gaat met Orpa. Ze trouwt opnieuw met een Filistijnse man uit het reuzengeslacht van de Refaïten. Zo werd Orpa de stammoeder van de vijanden van Israël. En weet je wie haar achterkleinzoon was....? Dat was Goliath.
De achterkleinzoon van Ruth was de grote koning David, het beeld van koning Jezus. Deze beide achterkleinkinderen van Orpa en Ruth kwamen later tegenover elkaar te staan.
Dit kan het gevolg zijn van verkeerde keuzes.
|
Math 12:30 Wie niet met Mij is, die is tegen Mij; en wie niet met Mij bijeenbrengt, die drijft uiteen. |
|
|
|
|
|
Afscheid van textielwinkel en postkantoor...
Ondernemen | dingen van de dag
|
09 December 2011 | 15:14:41
|
Nog even en het is zover..... de winkel gaat dicht. Van de Vereniging Dorpsbelangen kwamen ze me bedanken met dit mooie boeket namens de inwoners van Ten Post. Ze vroegen me ook om een stukje over de geschiedenis van de winkel in het Dorpskrantje te schrijven waarbij bovenstaande foto wordt gepubliceerd. Dat artikel kun je hier lezen:
Afscheid van de textielwinkel annex postkantoor in Ten Post.
Jan en ik trouwden in juni 1963 en trokken vervolgens vanuit Neede en Amersfoort naar het dorpje Ten Post, waar we een winkel/woonhuis hadden gekocht. In dit pand had de Heer A. Woltjer een textielzaak en hij verzorgde ook vloerbedekking. Zijn leeftijd was de reden dat hij met deze zaak stopte. Uit het dossier van de Kamer van Koophandel blijkt dat het bedrijf dat we hebben overgenomen in april 1925 is gestart. Dat betekent dus dat het ruim 86 jaar bestaat!
We waren allebei bekend met de textielwereld. Jan was wever in de textielindustrie en ik had daar een administratieve functie. Intussen had ik ook mijn textielbrevet gehaald. Zoiets is nu niet meer nodig om te beginnen.
De vader van Jan was ook een Groninger, maar het Gronings beheersten we niet. Toen we nog niet zolang gestart waren in Ten Post, kwam er een jochie in de winkel die “hupzelen” wilde kopen. Ik wist niet waar hij het over had en gaf hem een briefje mee naar huis waarin ik om verduidelijking vroeg. Ook kwam er een vrouw die een “tak” moest hebben. Ik begreep wel dat ik geen boom in de tuin moest plunderen, maar wat het dan wel was….. ??? Uiteindelijk begreep ik van haar dat ze een valletje (vitrage) voor het raam wilde kopen.
Jan ging eerst nog met een koffer achter op de fiets met textiel “de boer op”. Ook begon hij met het leggen van vloerbedekking samen met de vorige eigenaar. Later is hij daarvoor een cursus gaan volgen.
Na enkele jaren kwam het postkantoor in beeld. Ik kreeg hiervoor een opleiding en moest een eed afleggen. De bedoeling van die eed was dat je geen privé informatie aan anderen zou doorgeven. Bij het behandelen van post en geldzaken kwam je wel eens gevoelige zaken tegen. Het was het eerste “plattelandsagentschap” van Nederland. De directeur van de PTT uit Den Haag kwam in eigen persoon om hiervan getuige te zijn.
We hadden een volledig postkantoor met loket. We betaalden de mensen hun AOW en kinderbijslag contant uit. Er konden telegrammen worden opgegeven. Er waren toen nog buitenlandse postwissels. Ze konden een girorekening openen. Veel mensen kwamen met hun rekening en dan moest ik de betaling ervan in orde maken. We moesten zakken verzegelen met vuur en lakstaven. Wat dat betreft is het postbedrijf van deze tijd enorm vereenvoudigd.
Op een gegeven moment had de Post een goedkopere oplossing bedacht: het “rijdend postkantoor” dat meerdere dorpen aandeed. Daardoor is het postkantoor een aantal jaren bij ons weggehaald om later in een veel simpeler vorm weer bij ons terug te komen.
In de loop van de jaren hebben we vijf kinderen gekregen. Daarom was het soms ook nodig om een meisje in dienst te hebben. Misschien herinnert iemand zich nog: Giny, Jimmy, Reina en Alma.
Het inkomen vanuit de winkel bleek niet toereikend te zijn. In verband hiermee ging Jan voor andere bedrijven werken als free lance stoffeerder. Het waren meerdere bedrijven, maar ik denk dat Barletta hierin wel de grootste rol heeft gespeeld. Menig dorpsgenoot herinnert zich de groene Barletta bestelauto die bij ons huis stond.
De winkel was ook een ontmoetingsplek voor het dorp. Ik heb hier veel mooie, maar ook verdrietige verhalen gehoord. Ik heb er wel altijd voor gewaakt dat het geen roddelplek mocht worden.
Ja, en toen werd Jan ziek. Het bleek al spoedig dat genezing er niet meer in zat. Hij was intussen al gestopt met het stoffeerwerk maar vond het ook leuk om in de winkel contact met mensen te hebben. Dat ging vaak gepaard met een grap en een grol of een plagerijtje. Hij deed dat op zijn eigen ludieke wijze. Maar ook dat moest hij loslaten.
Nu hij er niet meer is heb ik besloten te stoppen. Een textielwinkel in deze vorm is niet meer van deze tijd. Ik heb 48 jaar met plezier achter de toonbank gestaan. Dat had ook tot gevolg dat ik niet zo maar de deur achter me kon sluiten als er wat bij de kinderen of kleinkinderen te beleven was. Ik hoop de tijd die me nog rest zinvol te gebruiken.
Ik wil iedereen bedanken voor de prettige contacten die er al die jaren zijn geweest. Ik kijk daar met voldoening op terug. In mijn kamer staat een mooi boeket dat door stichting Dorpsbelangen namens de inwoners van Ten Post werd overhandigd. Hartelijk dank!
Ik weet dat ik alles heb mogen doen door Hem die me kracht geeft. |
|
|
|
Chinese kerk groeit tegen de verdrukking in....
Religie | doel van deze weblog
|
03 December 2011 | 19:22:44
|
|
In het Nederlands Dagblad van vandaag stond een opmerkelijk bericht. Eén op de tien Chinezen is Christen, ondanks verdrukkingen. De gelovigen getuigen moedig van hun geloof en brengen daardoor het evangelie binnen de politiebureaus.
De Chinese regering stelde zich tot doel om via de Driezelfkerken de zaak in de hand te houden. Een soort schijn van toleratie binnen bepaalde door hen gestelde voorwaarden. Naar de buitenwereld probeert men de indruk te wekken dat het wel meevalt met die christenvervolging. Paul Rosemúller liet zich wat dat betreft bij zijn bezoek aan China geen rad voor de ogen draaien.
Het zijn dan ook vooral de huiskerken die te lijden hebben onder deze vervolgingen. Deze gelovigen willen hun geloof belijden zoals God het vraagt en niet binnen de begrenzingen van de overheid. De groei van deze huiskerken heeft de regering niet in de hand.
In het Nederlands Dagblad was te lezen dat een delegatie van Chinese gelovigen bij het Europese Hof in Brussel en bij de Stichting De Ondergrondse Kerk (SDOK) in Nederland aandacht vroeg voor de moeilijke omstandigheden van hun medegelovigen. Ze vroegen om het aan te kaarten en erover te publiceren op internet. Dat was voor mij dan ook de prikkel om hierover iets op mijn weblog te zetten.
China wordt ook internationaal gezien als een schender van mensenrechten. Het wrange is, dat nu de westerse wereld in een financiële crisis verkeert, ze afhankelijk dreigt te worden van China. Dan bestaat de kans dat ook het westen monddood gemaakt wordt om vervolgingen aan te kaarten.
Het is goed voor onze chinese broeders en zusters te bidden, maar ook op te komen voor hun rechten, zodat ze niet bezwijken. Gebed om vol te houden tegen de verdrukking in. Om niet moedeloos te worden. Dat de vervolgers geraakt worden door de liefde van Christus, die zichzelf liet kruisigen. Dat zij Jezus mogen zien in degenen die verdrukt worden.
Uit het Nederlands Dagblad van 3 dec. 2011:
Chinese verhoormethode:
|
|
|
|
Naar India
Reis | dingen van de dag
|
06 November 2011 | 21:58:26
|
|
Sinds het bestaan van mijn weblog heb ik verschillende keren een logje gewijd aan Samuel, die we lang geleden als kind financieel hebben geadopteerd. Hij woonde toen in een kindertehuis. Er is altijd een intensief contact geweest.
(voor wie erover wil lezen het gaat om deze logs: één, twee, verder
http://simonida.punt.nl/index.php#551068 .
Ik heb al jaren de wens om Samuel eens te bezoeken. Ook Samuel en zijn gezin ziet uit naar het moment dat we elkaar kunnen ontmoeten. Hij wist dat ik erover dacht.
Zowel door Samuel als door mij is daarvoor gebeden.
Na het overlijden van Jan heb ik met de kinderen en een deskundige het financiële plaatje bekeken met het oog op de toekomst. Het bleek dat er ruimte was om een reis naar India te maken. De kinderen hebben me gestimuleerd om nu die reis te maken, nu mijn gezondheid en leeftijd dat toelaat. Simone, de jongste dochter, bood aan met me mee te gaan. Ook zij kent Samuel al vanaf haar kinderjaren.
Ze is even oud als hij en ze hebben elkaar indertijd ook wel briefjes gestuurd.
Op 1 oktober j.l. was ik bij haar. Gedurende de ziekte van Jan was ik daar niet meer geweest. Terug gekomen van een fietstochtje naar het strand, (het was zomerweer in de herfst) surfde Simone op haar laptop naar prijzen van vliegtickets naar India. Dat hadden we allebei al vaker gedaan. Ineens vond ze een "wereldaanbieding" van de KLM. Een retourticket voor een aantal stoelen in een vliegtuig kon je boeken voor minder dan de helft van de normale prijs, in een periode door de KLM vastgesteld. Dat was van 5 tm 21 maart 2012.
De sluitingsdatum van het aanbod was 3 oktober. Dus moest er snel een mailtje naar Samuel om te vragen of die periode uitkomt.
Ik schreef een mailtje op de laptop en toen ik op "verzenden" klikte........... toen kwam er een mailtje van Samuel binnen waarin stond: "Moeder, ik stel voor dat u de tweede en derde week van maart komt. Dan zijn de verkiezingen voorbij (die gaan altijd gepaard met hevige onlusten) en dan is het heerlijk weer."
Ik stond perplex. Het antwoord was al onderweg geweest voordat ik de vraag stelde. Het was dezelfde periode, want we zouden eerst nog een paar dagen in Dehli blijven. De boeking was in minder dan een uur een feit. Ik zie dit als een bevestiging van de Here. Ik mag gaan!
Over deze reis laat ik me voorlichten door mensen die in dat gebied geweest zijn. Ik krijg praktische tips. Het is een heel armoedig deel van India en het drinkwater is er niet te vertrouwen. Tijdens een binnenlandse vlucht zie je het Himalaya gebergte. Dat moet erg indrukwekkend zijn.
Nu ik alleen ben heb ik in de donkere wintertijd iets moois om naar uit te kijken. Ik mag mijn zegeningen tellen!
|
|
|
|
Herfst
doel van deze weblog
|
21 September 2011 | 21:59:07
|
|
Herfst……..
De weblog heb ik een beetje aangepast. Het voelt ook een beetje als herfst in mezelf. Het zomerseizoen is voorbij, al was die niet zo uitbundig als we ons zouden wensen.
De herfstsfeer heeft iets melancholieks, iets weemoedigs. Bloemen verwelken, bladeren vallen. Maar er zijn ook mooie aspecten: de kleuren, de geuren, de vruchten, de effecten van de zonnestralen door de bomen.
In de bijbel lees je vrijwel niets over de herfst. Je komt het woord éénmaal tegen, in Judas 12. In Israël zijn er voornamelijk de jaargetijden zomer (droge tijd) en winter (regentijd). Overgangstijden zijn er natuurlijk wel, maar die kun je moeilijk als lente en herfst bestempelen.
Het loofhuttenfeest dat in oktober in Israël wordt gevierd heeft wel iets van een herfstfeest. Bij de instelling van dat feest gaat het o.m. over de opbrengst van het land en de vruchten van de bomen. Maar ook wordt dank gebracht voor de bevrijding uit het slavenhuis van Egypte.
Zo mag het ook in ons en in mijn leven zijn. Dankbaarheid dat God ons uit de macht van de zonde heeft bevrijd door het offer van Jezus. We mogen God de vruchten aanbieden die Hijzelf door ons heen heeft laten groeien. Wat een geweldig wonder.
Eigenlijk geniet ik van de herfst.
|
|
|
|
Afscheid van mijn man.
Persoonlijk | doel van deze weblog
|
15 Augustus 2011 | 21:56:02
|
Het is vandaag een week geleden dat mijn Jan zijn plekje bij ons heeft verlaten en zijn plaats heeft ingenomen bij de Here. Het was een heftige week. Jan is, na een langdurige ziekte, vredig ingeslapen. Dat hij zo rustig wegging zie ik als een gebedsverhoring. Omdat hij zoveel pijn geleden heeft, zou dit anders kunnen zijn. Soms worden mensen heel benauwd als ze sterven. Maar dit is hem bespaard gebleven.
Nu ik zo langzamerhand alleen ben kan ik alles ook beter verwerken. Toen ik gedoopt werd kreeg ik als tekst mee: "ik vermag alle dingen in Hem die me kracht geeft". Ook dit ervaar ik tot nu toe. Maar - zoals ik van anderen hoor - zal er nog een dieptepunt komen. Maar ook dan vertrouw ik erop dat de Here meegaat.
Tijdens het condoleren en het koffiedrinken na de begrafenis was er een dia presentatie met beelden uit het leven van mijn man. Hiervan is een youtube-filmpje gemaakt....
|
|
|
|
Een teken voor ongelovigen....
Religie/Christendom | overdenkingen
|
08 Juni 2011 | 23:59:28
|
1 Kor. 14:22 Zo zijn de andere talen dus tot een teken, niet voor hen die geloven, maar voor de ongelovigen, en zo is de profetie niet voor de ongelovigen, maar voor hen die geloven.
(Herziene Statenvertaling)
In de Herziene Statenvertaling wordt vermeld "andere talen". De NBG vertaling spreekt over "tongen". De NBV gebruikt het woord "klanktaal".
De Griekse brontekst vermeldt "glossa", dat taal of het lichaamsdeel tong betekent.
Bovenvermelde tekst begreep ik nooit. Hoe kan de tongentaal nu een teken zijn voor ongelovigen? Even verderop wordt gezegd dat de ongelovigen zullen denken dat men "wartaal" spreekt. Dat kan dan toch geen teken zijn, want een teken moet iets betekenen. Wat betekent dat dan? Zou men op grond van wartaal Jezus Christus aan kunnen nemen? Maar goed, niet alles in de bijbel is duidelijk. Dus liet ik het rusten.
|
Het hiernaast afgebeelde boekje, kreeg ik van een vriendin te leen.
Hierdoor begreep ik bovenvermelde tekst en kreeg ik een ander zicht op het fenomeen "tongentaal". |
|
Hier heeft hetzelfde boek als titel "Ik spreek in tongen meer dan u allen". |
Alles gaat terug naar de Pinkstergeschiedenis van Handelingen 2. Daar gebeurde het talenwonder.
In het boekje werd ik erop opmerkzaam gemaakt dat dit niet het eerste talenwonder was in de bijbel. Bij de torenbouw van Babel ontstonden er heel veel talen, waardoor men elkaar niet meer begreep. Maar...... dat was een oordeel.
Volgens de schrijver Rendal - en hij baseert zich op de bijbel - werden die talen op de Pinksterdag tot de Joden gesproken, die uit allerlei landen naar hun thuisland waren gekomen voor het Pinksterfeest. Het waren geen buitenlanders. In de bijbeltekst die voorafgaat aan bovenvermelde tekst
staat:
21 In de wet staat geschreven: Door lieden van een andere taal en door lippen van vreemden zal Ik tot dit volk spreken, en toch zullen zij naar Mij niet luisteren, zegt de Here.
Dit is de vervulling van Jesaja 28 vs 11 en 12. De Joden moesten aanvaarden dat God zich met de heidenen ging bemoeien. Dat was iets wat ondenkbaar was voor Israël. Jahweh was uitsluitend de God van de Joden en niet van die onreine heidenen. Als voorbeeld diende o.a. de tegenstribbelende Jona, om met Gods boodschap naar de heidenen te gaan.
Wat voor gelovigen een zegen werd, was voor de ongelovigen een oordeel. Op dezelfde manier waarop de bijbel spreekt over de geur van Christus.
2 Kor.2:
15 Want wij zijn voor God een aangename geur van Christus, onder hen die zalig worden en onder hen die verloren gaan;
16 voor de laatsten een doodsgeur, die leidt tot de dood, maar voor de eersten een levensgeur, die leidt tot het leven.
Het woord "klanktaal" in de NBV blijkt niet te kloppen. In het hele nieuwe testament gaat het om hetzelfde woord "glossaa". Er zijn geen twee verschillende soorten tongentaal.
Ik moet zeggen dat ik zelf ook in tongen sprak. Ik ben ervan overtuigd dat God me tot de doop riep. Maar bij de gemeente waar ik de doop aanvroeg legden ze me uit dat daarbij ook de tongentaal hoorde. Daartoe werden me toen de handen opgelegd. Ik ging het proberen en het gebeurde....
Ik heb zeker wel eens getwijfeld of dat wel helemaal echt was. Maar ik durfde niet te twijfelen aan een gave die God me wilde schenken.
Later hoorde ik wel eens waarschuwingen. Maar dan bad ik tot God om de tongentaal helemaal tot Zijn eer te besturen, zodat het niet door de Satan gebruikt kon worden. Bezwaren van gelovigen uit evangelische kringen zorgden ervoor dat ik erg op mijn hoede was.
In het boekje merkte ik tot mijn opluchting dat de schrijver zich ook met de tongentaal had bezig gehouden. Heel veel puzzelstukjes vielen op zijn plaats.
|
|
|
|
Roeping
Religie | overdenkingen
|
21 Mei 2011 | 23:05:55
|
|
Jeremia (schilderij van Rembrandt)
Ik heb u aangesteld tot een profeet voor de volken. (Jeremia 1:5b)
Heb ik een roeping? Heb jij je dat ook wel eens afgevraagd? Wat zou Gods plan met mij zijn. In de bijbel worden meerdere personen persoonlijk geroepen tot een taak. Je hoort het ook in deze tijd.
Maar als je nooit zo duidelijk geroepen wordt?
Dit is een uitspraak van de bekende kerkhervormer:
Dit spreekt me wel aan. Op de plaats waar je bent doen wat de hand vindt in relatie met de Here Jezus. Zo ontstaat je roeping. Al is die vaak anders dan wat je jezelf zou voorstellen.
Ook moet ik denken aan het boek van Anne van der Bijl, "De Roeping". Anne schrijft over "zijn roeping":
"Als ik op een roeping had gewacht, zou ik nog gezeten hebben waar ik zat. Onze roeping is niet meer dan de dagelijkse gehoorzaamheid aan God."
Toch heeft Anne de hele wereld rondgereisd om vervolgde christenen bij te staan en te bemoedigen.
God heeft een plan met ons leven. Dat lezen we bijvoorbeeld in Efeze 2:10:
Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.
We hoeven dat plan niet te zoeken. Als we in ons dagelijks leven met Jezus leven zullen de ontwikkelingen daarin passen. Ook als er moeilijke omstandigheden op ons af komen.
Ik heb ook wel zulke moeilijke situaties meegemaakt. Het brengt je in verwarring. Ik had zelf andere ideeën om God te dienen. Maar de moeiten zijn nodig om je te vormen. Om te leren vertrouwen en zo klaar gemaakt te worden voor het plan dat God met je leven heeft. Door moeiten leer je God zoveel te beter kennen en te vertrouwen. En dat is zo belangrijk. Dan gaan we meer en meer op Jezus lijken. God zoekt ernaar wat Hij van zijn Zoon in ons aantreft.
En wat is onze roeping in 1 Kor. 1:9 ?
God is getrouw, door Wie u geroepen bent tot de gemeenschap van Zijn Zoon Jezus Christus, onze Heere.
|
|
|
|
Huwelijk William & Kate
Feestdagen | dingen van de dag
|
30 April 2011 | 17:26:28
|
|
Hebben jullie er ook van genoten? Het royalty huwelijk in Londen en vandaag de Koninginnedag-festiviteiten in eigen land....
Het is altijd weer een prachtig schouwspel. De prachtige kleding, de bloemsierkunst, de muziek, het enthousiaste publiek en de schitterende monumentale Westminster Abbey in Londen. Je moet je niet afvragen wat het allemaal kost, want dat gaat mijn verbeelding te boven. Maar mooi is het wel!
Wat mij trof bij de trouwdienst was, dat Gods woord werd gehoord. De nadruk werd erop gelegd dat de huwelijkstrouw in Gods ogen levenslang behoorde te zijn. De vergelijking werd gemaakt tussen Christus en de kerk. Bij dit laatste zou ik liever zeggen: Christus en de gemeente.
Maar ik vond het helemaal mooi wat James Middleton, de broer van de bruid voorlas. Het Woord van God klonk, terwijl een groot deel in de wereld via tv dit kon horen. Je kunt het horen en zien op dit filmpje.
Dit bijbelgedeelte was het wat hij voorlas:
Rom. 12:1-2
1 Broeders en zusters, met een beroep op Gods barmhartigheid vraag ik u om uzelf als een levend, heilig en God welgevallig offer in zijn dienst te stellen, want dat is de ware eredienst voor u. 2 U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is.
Rom. 12:9-18
9 Laat uw liefde oprecht zijn. Verafschuw het kwaad en wees het goede toegedaan. 10 Heb elkaar lief met de innige liefde van broeders en zusters en acht de ander hoger dan uzelf. 11 Laat uw enthousiasme niet bekoelen, maar laat u aanvuren door de Geest en dien de Heer. 12 Wees verheugd door de hoop die u hebt, wees standvastig wanneer u tegenspoed ondervindt, en bid onophoudelijk. 13 Bekommer u om de noden van de heiligen en wees gastvrij. 14 Zegen uw vervolgers; zegen hen, vervloek hen niet. 15 Wees blij met wie zich verblijdt, heb verdriet met wie verdriet heeft. 16 Wees eensgezind; wees niet hoogmoedig, maar zet uzelf aan tot bescheidenheid. Ga niet af op uw eigen inzicht. 17 Vergeld geen kwaad met kwaad, maar probeer voor alle mensen het goede te doen. 18 Stel, voor zover het in uw macht ligt, alles in het werk om met alle mensen in vrede te leven. |
|
|
|
Pasen voor geheime gelovigen.
Religie | dingen van de dag
|
21 April 2011 | 22:30:07
|
Vanavond was ik aanwezig bij een korte vesper, waarbij we stilstonden bij het lijden van Jezus Christus. Ik was ontroerd door het besef dat Jezus zich in de dood gaf om ons, ja om mij, te redden van zonde en dood. Dat ik één met Hem mag zijn en mag delen in alles wat Hem toebehoort.
Er zijn ook gelovigen die delen in het lijden van Christus. Ik denk nu vooral aan hen die in een vijandige omgeving wonen. Ik zag een video van Open Doors, die ik graag aan jullie wil laten zien.
In de moslimwereld zijn mensen die Jezus kennen en aanbidden. Maar het is geheim voor hun omgeving. Binnen de Islam zijn duizenden die hongeren naar het evangelie. Daarom wil ik, met Anne van der Bijl, niet naar de Islam kijken als een bedreiging, maar als een uitdaging.
Zullen we ook denken aan de geheime gelovigen die Paasfeest vieren?
Gezegende Paasdagen! |
|
|
|
|
|
